De Tuin van God

Een ieder mag die tuin ingaan,
de toegang is er vrij.
ik zie de mooiste bloemen staan,
ook prikkelstruiken staan erbij.

Er loopt een kronkelpad doorheen,
bleef in het rechte spoor.
toen plots de tuinman mij verscheen,
Hij zei niet schrikken hoor.

Ik werk hier al een eeuwigheid,
en doe mijn werk met ijver.
en alles wat niet goed gedijt,
zet ik vlakbij de vijver.

Maar 't onkruid groeit de perken uit,
't is onbegonnen werk dit keer.
Ik denk dat ik het tuinhek sluit,
de tuin eens grondig renoveer.

En dié daar vroeg ik opgewonden,
die staan nog helemaal in knop.
daar heb Ik al wat op gevonden,
zie je die boom daar verderop?

Die mooie boom daar bij het water,
alles wat bloeit en wat ontluikt,
zet ik daar neer voor als ik later,
het tuinhek na mijn werk ontsluit.

Mijn adem brengt alles tot leven,
Het onkruid in een diepe krater.
voeding en zegen zal ik geven,
van die boom met levend water.
Anton van der Haar

@Anton van der Haar

Schoonheid in vorm en kleur aan elke kant
geschenken te kust en te keur uit Uw hand
gaven die Gij ons biedt zo frêle en teer
laat ons steeds dankbaar zijn daarvoor Heer.

Uw schepping van het leven en de aarde
Uw woord voor ons steeds een vaste waarde
iedere bloem een teken van barmhartigheid
elke bede uit ons hart slechts aan U gewijd

Elke bloem een teken van Uw erbarmen
waarmee Gij ons neemt in Uw armen
en voor een blij en vreugdevol leven
steeds weer een zee van wonderen wil geven.

Zo lopen wij iedere dag in stil verwonderen
door die tuin door U geschonken vol wonderen.

 

@Egbert Jan van der Scheer 

Hoe mooi moet de aarde zijn geweest,
door schoonheid, reinheid en natuur
ontworpen, gevestigd in Gods geest,
als parel of diamant, klaar en puur

Het was alles goed naar ’s Heren wens,
zo ver Hij Zijn schepping overzag,
een schone aard voor dier en mens,
waar ieder in Zijn gunst leven mag

Aarde als fonkelende smaragd,
in hemels licht en glanzend groen,
dag om te werken, voor rust de nacht.
maar wij wilden toch beter doen.

De schone schepping braken we af,
dachten beter te weten dan God,
luisterden naar satan, listig en laf,
verbanning werd ons onzalig lot.

Toch, mochten we op aarde blijven leven,
schonk Hij ons voedsel in overvloed,
wilde voor ons heil Zijn Geest ons geven,
dat de aard aan ’t Paradijs nog denken doet.

 

@Egbert Jan van der Scheer 

Hij verzorgt zelfs de kleinste vogels 

 

Mijn vader en mijn moeder tuurden door het raam
tureluurs werd ik ervan ik zag ze uren staan
ik hoorde wat gemompel: Kijk een mooie mus
één, twee, drie zelfs vier, ik raakte ongerust.

Wat was er met mijn vader en moeder aan de hand
musjes kijken in de tuin, ik raakte aangebrand
hun gedrag zo onbenullig, zo vreemd, ik vond het raar
dus riep ik hard en onbeleefd: Hou op met dat gestaar.

Gaat er iets gebeuren, dit is toch niet normaal
kijken jullie vogeltjes ik vind het echt banaal
maar mijn vader en mijn moeder legden mij iets uit
hoe God Zijn grootheid toont zelfs als een vogel fluit.

Hij wil ons graag vertellen dat Hij met al Zijn kracht
ons verzorgt en bij ons is, Hij is er dag en nacht.
Zoals de Vader omkijkt naar die vogels om ons heen
zo wil Hij ook gaan zorgen, voor ieder kind, voor iedereen.

Nu begin ik te begrijpen hoe God het heeft bedoeld
hoe Hij mij ook helpen wil als ik mij angstig voel
want zelfs de kleinste vogels, zonder huis of werk
verzorgt de trouwe Vader, voert hen, maakt hen sterk.

 

@Holman, Alie